Sånger

Lofsöngur

 

    Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!

    Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!

    Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans

    þínir herskarar, tímanna safn.

    Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár

    og þúsund ár dagur, ei meir:

    eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,

    sem tilbiður guð sinn og deyr.

    :,: Íslands þúsund ár, :,:

    eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,

    sem tilbiður guð sinn og deyr.

 

    Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!

    Vér lifum sem blaktandi, blaktandi strá.

    Vér deyjum, ef þú ert ei ljós það og líf,

    sem að lyftir oss duftinu frá.

    Ó, vert þú hvern morgun vort ljúfasta líf,

    vor leiðtogi í daganna þraut

    og á kvöldin vor himneska hvíld og vor hlíf

    og vor hertogi á þjóðlífsins braut.

    :,: Íslands þúsund ár, :,:

    verði gróandi þjóðlíf með þverrandi tár,

    sem þroskast á guðsríkis braut.

 

    Ó, guð, ó, guð! Vér föllum fram

    og fórnum þér brennandi, brennandi sál,

    guð faðir, vor drottinn frá kyni til kyns,

    og vér kvökum vort helgasta mál.

    Vér kvökum og þökkum í þúsund ár,

    því þú ert vort einasta skjól.

    Vér kvökum og þökkum með titrandi tár,

 Ísland er land þitt

 

    Ísland er land þitt, og ávallt þú geymir

    Ísland í huga þér, hvar sem þú ferð.

    Ísland er landið sem ungan þig dreymir,

    Ísland í vonanna birtu þú sérð,

    Ísland í sumarsins algræna skrúði,

    Ísland með blikandi norðljósa traf.

    Ísland að feðranna afrekum hlúði,

    Ísland er foldin, sem lífið þér gaf.

 

    Íslensk er þjóðin sem arfinn þinn geymir

    Íslensk er tunga þín skír eins og gull.

    Íslensk er sú lind,sem um æðar þér streymir.

    Íslensk er vonin, af bjartsýni full.

    Íslensk er vornóttin, albjört sem dagur,

    Íslensk er lundin með karlmennskuþor.

    Íslensk er vísan, hinn íslenski bragur.

    Íslensk er trúin á frelsisins vor.

 

    Ísland er land þitt, því aldrei skal gleyma

    Íslandi helgar þú krafta og starf

    Íslenska þjóð, þér er ætlað að geyma

    íslenska tungu, hinn dýrasta arf.

    Ísland sé blessað um aldanna raðir,

    íslenska moldin, er lífið þér gaf.

    Ísland sé falið þér, eilífi faðir.

    Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf.

 

           Magnús Þór Sigmundsson / Margrét Jónsdóttir

 

 

 Ó borg, mín borg

 

    Ó borg, mín borg,

    ég lofa ljóst þín stræti,

    þín lágu hús og allt sem fyrir ber.

    Og þótt tárið oft minn vanga væti

    er von mín einatt, einatt bundin þér.

 

    Og hversu sem að aðrir í þig narta,

    þig, eðla borg, sem forðum prýddir mig.

    Svo blítt, svo blítt sem barnsins unga hjarta

    er brjóst mitt fullt af minningum um þig.

 

    Um síð, um síð ég kem og krýp þér aumur

    og kyssi jafnvel hörðu strætin þín.

    Því af þér fæddist lífsmíns ljósi draumur,

    eitt lítið barn og það var ástin mín.

 

           Óþ. / Vilhjálmur frá Skáholti

        Á Sprengisandi

 

    Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,

    rennur sól á bak við Arnarfell.

    Hér á reiki' er margur óhreinn andinn

    úr því fer að skyggja á jökulsvell.

    :,:Drottinn leiði drösulinn minn,

    drjúgur verður síðasti áfanginn.:,:

 

    Þei þei, þei þei. Þaut í holti tófa,

    þurran vill hún blóði væta góm,

    eða líka einhver var að hóa

    undarlega digrum karlaróm.

    :,:Útilegumenn í Ódáðahraun

    eru kannski' að smala fé á laun.:,:

 

    Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,

    rökkrið er að síga' á Herðubreið.

    Álfadrotting er að beisla gandinn,

    ekki' er gott að verða' á hennar leið.

    :,:Vænsta klárinn vildi' ég gefa til

    að vera kominn ofan í Kiðagil.:,:

 

           Sigvaldi Kaldalóns,Sigfús Einarsson / Grímur Thomsen

 

 

           Ég sé um hestinn

 

    Heyrðu heillin!

    Leyfðu mér að kíkja aðeins á nýja hnakkinn þinn.

    Við ættum kannski að bregða honum á folann minn.

    Við skulum festa hann mjög, mjög vel,

    því við viljum ekki að þú dettir af baki.

 

    Ég sé um hestinn, þú sérð um hnakkinn.

    Við skulum hleypa á skeið.

    Ég sé um hestinn, þú sérð um hnakkinn.

    við skulum fara í útreið reið.

 

    Út í myrkrið, með fram ánni,

    fram hjá hunangshlöðunni

    við munum ríða, en sú blíða,

    þar til örlar á dagsbirtunni.

 

    Ég sé um hestinn, þú sérð um hnakkinn ...  

    Skriðjöklar

 Krummavísa

 

Krummi krunkar úti

kallar á nafna sinn:

Ég fann höfuð af hrúti,

hrygg og gæruskinn

::Komdu nú og kroppaðu með mér,

krummi nafni minn:

Krumminn á skjánum

Krumminn á skjánu

kallar hann inn:

Gef mér bita af borði þínu bóndi minn.

Bóndinn svara býsna reiður

Burtu farðu krummi leiður.

Líst mér af þér lítill heiður,

ljótur ertu á tánum,

krumminn á skjánum.

 

 

    Við Reykjavíkurtjörn

 

    Við Reykjavíkurtjörn

    á rölti eftir dansleik

    ég stúlku leit,

    og nú ég veit

    að þá fór lífið á stjá.

    Þá sælu sumarnótt

    sungu regnvot stræti

    um hamingjuna sem þar var

    rétt innan seilingar.

 

    Í bárujárnshús við Bergþórugötuna

    bar ég okkar skrifpúlt, stól og rúm.

    Gleði og trú, bjartsýni æsku og von

    borgarbarna vegarnesti var.

 

    Ennþá niðr' að tjörn

    ég einatt reika á kvöldin.

    Og margt ég sá, sem minnti á

    það allt sem lifði ég þá.

 

    Þá sælu sumarnótt

    sungu regnvot stræti

    um hamingjuna sem þar var

    rétt innan seilingar.

 

    Og bárujárnshús við Bergþórugötuna

    bíða þess að lifna eitt og eitt

    af gleði og trú, bjartsýni æsku og von

    barna sem að hefja lífið þar.

 

           Gunnar Þórðarson / Davíð Oddsson

 

 

 

Lína langsokkur / Pippi Långstrum visa

 

Hér skal nú glens og gaman

við getum spjallað saman.

Gáum hvað þú getur,

vinur, gettu hver ég er.

Verðlaun þér ég veiti

ef veistu hvað ég heiti.

Vaðir þú í villu,

þetta vil ég segja þér:

 

Hér sérðu Línu langsokk,

 

tralla hopp, tralla hei,

tralla hopp sa-sa.

Hér sérðu Línu langsokk

-         já, líttu  - það er ég.

Svo þú sérð minn apa,

minn sæta, fína, litla apa.

Herrann Níels heitir,

já – hann heitir reyndar það.

Hérna höll mín gnæfir,

 

við himin töfraborg mín gnæfir.

Fannstu annan fegri

eða frægðarmeiri stað.

 

Hér sérðu Línu langsokk…

 

Þú höll ei hefur slíka,

ég á hest og rottu líka.

Og kúffullan af krónum

einnig kistil á ég mér.

Veri allir vinir,

velkomnir, einnig hinir.

Nú lifað skal og leikið

þá skal líf í tuskum hér.

Hér sérðu Línu langsokk…